fatigue | 29.12.2007 12:48:01

"bir sevgi filmi : ayı" gibi olur. ayı ile sevgi kelimelerini yan yana getirme cinliğini (!) düşünmüş türk yapımcılar, filmi görmeyenlerin dalga geçmesine fırsat vermişlerdir.

temelde annesi avcılar tarfından katledilen bir yavru ayının yaşadıklarını anlatan bu film, unutulmaz sahneleriyle insanın aklında gerçekten sevgi filmleri arasında bir mihenk taşı olarak yer almıştır.

belgesel özelliklerine gelince, yavru bir ayıya rol aldırmak, hele sözünü geçrimek bir yönetmen için olacak iş değildir. o nedenle kah ayıların gerçek yaşamı arasında görüntülediklerini kurgulamak, kah kurguların üzerine konuyu yazabilmek çok büyük bir beceriklilik isteyen bir olgudur. hem vahşi hayat belgeselciliğini bilmek, hem de kurguydu, öyküydü yazabilmek öyle azımsanacak bir iş değildir.

hazır mikrofonu tutarken bir iki şey daha söyleyeyim: çevre ve orman bakanlığı yakın bir zaman önce artvin barhal'da ayı avı yasağını kaldırdığını ve yörede haylazlığı ile nam salmış ayıların avlanmasına izin verdiğine dair bir haber, ajanslara düştü. yöre halkı tarafından yağmacı olarak nitelendirilen 3 ayının bakanık olarak vurulması kararı verilmiş ve vurulmuş da. bize laf düşmez, zaten vurulmuşlar. ancak, bu sene yaptığım gezide barhal'a da uğramış ve civarda mezralarda yaşayan yöre halkı ile konuşma fırsatım olmuştu. bize anlatılanlardan benim edindiğim izlenim, ayıların avlanma alanlarında yaşayan yöre halkının arı kovanlarına musallat olan ayıların hareketlerinden genel olarak bir hoşnutsuzluk vardı.

yerleşim alanlarının yetersiz kalması nedeniyle, ayı avlanma bölgelerine giren yöre halkının şikayeti sonucu, başka varlıkların hayatları üzerinde kendini söz sahibi hisseden insanoğlunun hoşnutsuzluğu, hırsı, istekleri nerede bitecek? bu böyle devam ede ede sonunda yer yüzünde insandan başka yaşayacak canlı kalmayacak mı? hadi kalmadı diyelim, kalan insanlar rahat duracak mı? zeki müren de bizi görecek mi? diyor ve sizleri sorularımla başbaşa bırakıyorum (a bu mikrofon da burda kalmış?).