genelini bilmem ama size köyden kente göçmüş bir kişinin köydeki yakınlarına hitaben yazdığı bir mektuptan örnekler verebilirim ...
başlıyorum :p
anacığım nasılsın iyi misin , iyi olmanı cenab-ı haktan niyaz eder , büyüklerin ellerinden küçüklerin gözlerinden öperim ... babam nasıl , iyi mi onun da iyi olmasını cenab-ı haktan niyaz eder , büyüklerin ellerinden küçüklerin gözlerinden öperim ... himmet emmim nasıl , ağrıları geçti mi , onun da iyi olmasını cenab-ı haktan niyaz eder , büyüklerin ellerinden küçüklerin gözlerinden öperim ... ağurtmuşların ismayil bizim tarlayı istiyodu bi haber çıktı mı ana , ismailin de iyi olmasını cenab-ı haktan niyaz eder , büyüklerin ellerinden küçüklerin gözlerinden öperim ... ana benim biraz paraya ihtiyacım var ... ayşam nasıl iyi mi , onun da iyi olmasını cenab-ı haktan niyaz eder , büyüklerin ellerinden küçüklerin gözlerinden öperim
mektubuma burada son verirken büyüklerin ellerinden küçüklerin gözlerinden öper , iyi olmanızı cenab-ı haktan niyaz ederim ... beni merak eden olursa iyiyim ana merak etmeyin
bir de bu mektuplar o dönemler okuma yazma bilen insan oranı bu denli yaygın olmadığından üzerinde bakkal nuri eliyle ya da muhtar hüseyin eliyle gibi ifadeler yazılı zarflarla köylere postalanırdı ... vay bee :p
beyefendilerin eşlerine yazdıkları veya sevgilisine yalvardığı mektuplar şöyle başlardı;
iki gözümün nuru efendim;
iki gözüm;
sevgili muhabbet kuşum;
nadide çiçeğim;
didarı kırgın efendim;
ab- ı hayatım, biriciğim; gibi...
şöyle de biterdi genelde;
gözlerinizden öper, sizi hasretle kucaklarım.
ellerinizden öper, hasretinize dayanmak için duacınızım.
köleniz/kulunuz ......
kabul buyrunuz. gibi....
cinsiyetin aksi yönündekiler de var tabii, arkası yarın:)
sevgilim, bitanecik aşkım, canım eşim, değerli öğretmenim.. gibi hitablarla başlar. görüşmek dileğiyle hoşçakal, kendine iyi bak, sulu sulu portakal şimdilik hoşçakal, hasretle kucaklar elma yanaklardan öperim.. gibi sözlerle biter.
konunun tüm sorularını listele