sevgili | 10.01.2008 21:20:14

orhan veli'den, destan gibi;

zonguldak yolundayız
dağların tepesinden birdenbire
denizi göreceğiz...

güneşli bir günde
masmavi göreceğiz karadeniz'i
balkaya'dan karpuz'a kadar
karış karış biliriz biz bu şehri
eki'nin çiçekli bahçeleri
rıhtıma kömür taşıyan vagonlariyle
paydos saatlerinde
yollara dökülen
soluk benizli insanlariyle...

siyah akar zonguldağın deresi;
yüz karası değil, kömür karası
böyle kazanılır ekmek parası.




ilhan berk'ten, bu şiir kömür kokar;

ben boyuna seni düşünüyordum
sen kederimizin yanısıra ayaktaydın
sen kara bir somun gibi yediğimiz şehir
sen ki gecenin aralığından
kapkara ellerini
kollarını çıkarmış
nefes alıyordun...

......

bu şiir kömür kokar
bu şiirde ölüm iki kaş arasıdır.
bu şiirde insanlar
birbirlerinin nefesiyle yaşarlar,
birbirlerinin soluğuna;
kulak verip çalışırlar
bu şiirde insanlar
vatan dışı, dünya dışıdır.



ceyhun atuf kansu'dan, çaylar kuyusu;

kozlu'da incir harmanında çaylar kuyusu
çalışıyor kömürü uyandıran insanlar
girmişler derin uykusuna aydınlığın
hep beraber, yüz beş kişi, madenci
çıktı elli yedisi, geride sağ kalanlar...



mehmet seyda;

açılmış yerin altına
sayısız kara kanlı kapak
bu kapaklar üstüne kurulmuş
zonguldak...



fazıl hüsnü dağlarca;

bir kömür, bir uzak, bir kara, bir derin,
ellerin, yeraltında yitmiş kocaman ellerin.

yıllarca çalışırsın, gündeliğin on lira.
açsın, susar kuyular bağıra bağıra.

ko, yamyassı ayakların, balçık toprağa girsin.
kim yürürse öldürürler bilirsin.
zonguldak, ölü iki gecede gecede, diri bir,
zonguldak bir türkiye, bir aç türkiye değil midir?


gibi şiirler zonguldak için kaleme alınmıştır...