sevgili | 18.04.2008 14:54:24

mısır'da "süveyş kanalı" ağzında bulunan çok eski bir liman şehri dimyat.pirinçleri ile de meşhur.eski zamanda osmanlının pirinç ihtiyacı; mısır'ın nadide pirinçlerinin torbalanarak deniz yoluyla dimyat'tan anadolu'ya getirilmesi ile karşılanırmış.

hatta bu deyimin çıkış hikayesi olarak da, konya-karaman dolaylarından bir hikaye anlatılır.derler ki;

çok zengin bir pirinç tüccarı yaşarmış, zamanın birinde istanbul'da.hırsı ve cimriliği ile tanınırmış.bir ticaret seferi sırasında, akdeniz'de tüccarın gemisi soyulmuş, altınları ve malları çalınmış.binbir zorlukla asitane'ye geri dönen tüccar, borçlarını ödeyemediği ve alışverişte bulunduğu saray halkı ve tüccarlara pirinci sağlayamadığı gibi, bir de iflas etmiş.işi bozulan adam, memleketi karaman'a geri dönmüş ve tövbe etmiş pirinç tüccarlığına.

borçları ve aile yaşamının idamesi için, babadan kalma tarlasındaki buğdayları da bulgur tüccarlarına satmış adam.dolayısıyla ev halkı da, zenginlik ve sefahati, pirinç bolluğunu kaybettikleri gibi, bir de yüzüne bile bakmadıkları ama her daim varlığını bildikleri, tarlalarından ve bulgurlarından da olmuşlar.neymiş? demek ki; fazla hırs insanı tepetaklak edebiliyor, herşeye bir anda sahip olma çabası, elde ettiklerimizi de kaybettirebiliyor.dikkat etmek lazım...