sevgili | 26.09.2008 22:01:41

sürgün hayatı yaşamış olduğu bir ülkede, dünyaca meşhur olmuş kitabı yok satarken, her kuşaktan okuyucuya hitap ederken, edebi çevreler onu pek tutmazken, kaale alacak kimse etrafında kalmamışken, yokluğunda da varlığında da önemsenmemişken, bir törende onun resmen yargılanmış ve dışlanmış kitabından dizelerin bir seramonide yer alıyor oluşu dedikodu bazında kalsa dahi enteresandır.

"ermiş" isimli, farklı eserinden birkaç cümledir bunlar.eserin fransızca tercümesinde önsöz yazmış bir edebiyatçı; amin maalouf kalemini, cibran'ı yüceltmek ve teşhis etmek için kullanırken, amerika'da evlilik törenlerinde -bir kısım eyalette olsa gerek- ermiş'ten satırların okunmasının gelenek haline geldiğini ifade eder.satırlar belirttiğine göre şu satırlardır:

birlikteliğinizde bir mesafe bırakın..
birbirinizin kabını doldurun, ama aynı kaptan içmeyin..
beraber şarkı söyleyip dans edin ve mutlu olun..
her birinizin tek başına da olabileceği gibi...
udun telleri aynı melodiyle titreşirken yalnız olabilir mi hiç?...

bu satırlar, kitabın en derinlikli bölümlerinden.şayet okunuyorsa zaten, üzerinde oynanmış incil'lerden de pek farklı değil..